Użytkownik "raff" napisał w wiadomości
news:fpsrmi$l81$2@news.onet.pl...

Tu jest życiorys Van Gogha.
Za życia nie miał na farby. Dopiero po jego śmierci panowie hieny o podobnej
do pańskiej mentalności zrobili wielkie biznesy na handlu jego obrazami.

Oto fragment jego życiorysu z Wikipedii:
W latach 1878 - 1880, chcąc wspierać biednych i prowadzić działalność
misyjnÄ…, zostaje protestanckim kaznodziejÄ…, kontynuujÄ…c tradycje rodzinne -
podejmuje studia teologiczne. Jednakże za pomoc ubogim górnikom w belgijskim
zagłębiu węglowym w Borinage, kosztem majątku kościelnego otrzymuje ostrą
naganę od zwierzchników kościelnych i zostaje wykluczony z kościoła
protestanckiego. Wyjeżdża do Brukseli, gdzie postanawia ostatecznie zostać
artystÄ….

Słoneczniki (1887)W 1881 roku na skutek ciągłych problemów finansowych van
Gogh wraca do rodziców w Etten. Tam powstają pierwsze szerzej znane dzieła
jego autorstwa, inspirowane twórczością Jeana-Françoisa Milleta (np.
Siewca). Pracę przerywa kolejna nieszczęśliwa miłość. Zakochuje się w
owdowiałej kuzynce Kee Vos (z domu Stricker). Mimo że ona zdecydowanie
odrzuca jego zaloty, Vincent wyjeżdża za nią do Amsterdamu, gdzie spotyka go
wiele upokorzeń.

Nieobliczalne zachowanie Vincenta powoduje częste konflikty. Po burzliwej
kłótni na temat planów na przyszłość zrywa kontakty z ojcem i przenosi się
do Hagi (dzięki pomocy swego brata Theo). Uczy się malarstwa u Antona Mauve.
W 1882 roku przeżywa kolejną miłość, jego wybranką jest prostytutka Sien
Hoornik, która zostaje jego modelką i towarzyszką życia. Podczas ich
wspólnego pożycia rodzi się chłopiec (nie jest to syn Vincenta). Presja i
oburzenie ze strony całej rodziny (nawet Theo nie może zaakceptować stylu
życia brata) powoduje wzrastającą depresję. W tym samym roku powstają
pierwsze płótna olejne.

W sierpniu 1883 roku van Gogh odchodzi od Sien, opuszcza HagÄ™ i przenosi siÄ™
do Drenthe w północnej Holandii. Tam, żyjąc w spartańskich warunkach, spędza
wiele czasu na spacerach po okolicy, stopniowo siÄ™ uspokaja, szkicujÄ…c i
malując pejzaże oraz sceny z życia chłopów, brakuje mu jednak funduszy na
zakup materiałów malarskich, co zmusza go w końcu do ponownego powrotu do
domu.

JedzÄ…cy kartofle (1885)Pod koniec 1883 godzi siÄ™ z rodzicami i postanawia
zamieszkać w ich nowym domu w Nueuen. Tam mieszka do śmierci ojca w 1885
roku. Z tego okresu pochodzÄ… takie obrazy jak Martwa natura z otwartÄ… bibliÄ…
lub JedzÄ…cy kartofle.

W listopadzie 1885 Vincent wyjeżdża do Antwerpii, aby studiować w
Królewskiej Akademii Sztuki. Jest bardzo chory, cierpi na syfilis, jego
dziąsła gniją, a chory żołądek jest dodatkowo rujnowany przez brak
pożywienia. Van Gogh szybko rezygnuje z nauki, gdyż jego gwałtowna, zbyt
indywidualna technika nie zyskuje uznania w akademii. Rozczarowany porzuca
więc studia i przeprowadza się do Paryża.

W Paryżu mieszka z bratem Theo na Montmartre. Próbuje zacząć wszystko od
poczÄ…tku. Poznaje Emile'a Bernarda, Georgesa Seurata, Paula Signaca i Paula
Gauguina. Podziwia obrazy impresjonistów i styka się z wieloma nowymi
ideami. Pod wpływem impresjonistów i grafiki japońskiej jego paleta staje
się jaśniejsza, wykorzystuje też wartości dekoracyjne faktury i linii.

Arles

Taras kawiarni w nocy (1888)W 1888 van Gogh przenosi siÄ™ do Arles w
Prowansji. Jedzie w niezwykle słoneczne regiony Francji, na spotkanie ze
światłem. Podróż ta okazuje się być najważniejsza w życiu twórcy. Tam, gdzie
intensywnie świeci słońce, barwy przedmiotów wydają się bardziej czyste i
kontrastowe. Van Gogh z całą tego świadomością podąża za światłem. To w
Arles ukształtował się w pełni styl jego malarstwa, który charakteryzują
intensywne barwy odbijane od przedmiotów i intuicyjnie zestawione
kontrastowo, niekiedy z przewagą żółci, gruba faktura i deformacja,
traktowane jako środki ekspresji. Powstaje wiele wspaniałych obrazów, np.
Nocna kawiarnia lub Taras kawiarni w nocy. Vincent, chcąc uczynić z Arles
centrum artystyczne, przekonuje Paula Gauguina, aby ten przyłączył się do
niego. Wynajmuje "Żółty Dom", w którym razem malują. Między malarzami
dochodzi jednak do konfliktów, pod wpływem których daje o sobie znać ukryta
choroba van Gogha. 23 grudnia po kolejnej gwałtownej kłótni Vincent grozi
przyjacielowi brzytwą i w stanie najwyższego wzburzenia obcina sobie ucho, a
następnie wręcza je w kopercie miejscowej prostytutce. Następnego dnia
zostaje znaleziony bliski śmierci i umieszczony w szpitalu w Arles. Odtąd
ataki halucynacji i załamania nerwowe nawiedzają go coraz częściej,
przeplatając się z okresami dobrego samopoczucia i jasności umysłu. W tym
okresie tworzy najwięcej najwybitniejszych dzieł. Najbardziej znanym są
SÅ‚oneczniki.

W marcu 1889 roku ludność Arles wypędza van Gogha z miasta. W maju artysta
wyjeżdża i leczy się w szpitalu psychiatrycznym w St. Remy. Tam stwierdzono
u niego epilepsję (chociaż dziś podejrzewa się, że cierpiał na porfirię).
Maluje m.in. Irysy, jeden z jego najwspanialszych Autoportretów oraz serię
obrazów przedstawiających Cyprysy. Na początku 1890 roku opublikowana
zostaje pierwsza pozytywna ocena jego prac autorstwa Alberta Auriera.

Zegarmistrz światła. Śmierć
Jeszcze raz podejmuje próbę normalnego życia. Odwiedziwszy w Paryżu
ukochanego brata Theo, jego żonę i syna, 21 maja 1890 roku przyjeżdża do
Auvers-sur-Oise na północy Francji i zamieszkuje w gospodzie. Znajduje tu
opiekę doktora Gacheta, przyjaciela Camille'a Pissarra, lekarza będącego
jednocześnie mecenasem artystów. Pracuje jak szalony, tworzy około
siedemdziesięciu dzieł, m.in. Kościół w Auvers i Pole pszenicy z krukami -
obraz uznawany często za ostatnie dzieło malarza.

27 lipca 1890 roku w czasie kolejnego załamania nerwowego Vincent van Gogh
próbuje popełnić samobójstwo. Idzie na pole i pożyczonym rewolwerem strzela
sobie w pierś. W pobliżu nie ma lekarza, który mógłby tą kulę wyjąć. Vincent
Van Gogh umiera."