Nie jest prawdą, że Kościół katolicki utracił na obszarze Polski Ludowej
wszystkie nieruchomości ziemskie podlegające przepisom ustawy z 1950 r. o
dobrach martwej ręki. U progu nowego ustroju Kościół posiadał ok. 160 tys.
ha. Ustawa o dobrach martwej ręki pozostawiała w formalnie jako nienaruszone
gospodarstwa rolne proboszczom do 50 ha, a w dawnych województwach: śląskim,
poznańskim i pomorskim do 100 ha. Poza tym na podstawie aneksu do
Porozumienia między Rządem a Episkopatem z 14 kwietnia 1950 r. postanowiono
pozostawić w rękach Kościoła także po 50 ha. ha dla diecezji i seminariów
duchownych i po 5 ha dla klasztorów męskich i żeńskich. Postanowienia te nie
zawsze były realizowane przez władze. Według jedynych udokumentowanych danych
z do stycznia 1951 r. przejęto od wszystkich kościołów i związków
wyznaniowych ponad 89 tys. ha. z czego jakieś 95%% przypadało na Kościół
katolicki. Stracił o zatem do tego czasu na podstawie ustawy ok. 84 700 ha.
Proces przejmowania dóbr nieruchomych był jednak kontynuowany dalej, pomimo
tego, zdaniem prof. Michała Pietrzaka, komunistyczne władze pozostawiły
Kościołowi ok. 30 – 40 tys. ha gruntów.
Poza tym Kościół katolicki przejął w posiadanie na tzw. Ziemiach Północnych i
Zachodnich olbrzymią ilość obiektów sakralnych i budynków towarzyszących po
przede wszystkim niemieckich Kociołach protestanckich, które zakończyły tam
działalność w wyniku ucieczki i wysiedleń ludności niemieckiej. Zarówno ...