> W 1979 roku miałem 13 lat. Breżniew wchodził do Afganistanu, Moskwa
> szykowała się do Olimpiady. Rodzice szarpnęli się i pojechaliśmy
> flagowym pojazdem PRL Syreną 105 na miesięczną wycieczkę do ZSRR. Po
> kolei, Lwów, Równe, Kijów, Charków, Rostów nad Donem, Krasnojarsk,
> wszędzie krainy pogrążone w bolszewickiej beznadziei. Wjechaliśmy w
> końcu do Gruzji, Soczi, Gagra i meta w Suchumi (to chyba dzisiaj
> Abchazja). I w Suchumi widziałem Gruzinów, którzy nie bali się nosić
> Krzyża na łańcuszku, chrześcijański pogrzeb w środku miasta. Potem
> przejechaliśmy przez Kaukaz, Wielką Gruzińską Drogą Wojenną do Tbilisi.
> Jakby inna ziemia, nie...

> W 1979 roku miałem 13 lat. Breżniew wchodził do Afganistanu, Moskwa
> szykowała się do Olimpiady. Rodzice szarpnęli się i pojechaliśmy
> flagowym pojazdem PRL Syreną 105 na miesięczną wycieczkę do ZSRR. Po
> kolei, Lwów, Równe, Kijów, Charków, Rostów nad Donem, Krasnojarsk,
> wszędzie krainy pogrążone w bolszewickiej beznadziei. Wjechaliśmy w
> końcu do Gruzji, Soczi, Gagra i meta w Suchumi (to chyba dzisiaj
> Abchazja). I w Suchumi widziałem Gruzinów, którzy nie bali się nosić
> Krzyża na łańcuszku, chrześcijański pogrzeb w środku miasta. Potem
> przejechaliśmy przez Kaukaz, Wielką Gruzińską Drogą Wojenną do Tbilisi.
> Jakby inna ziemia, nie było tam czuć wszechogarniającego Rosję
> bolszewickiego zamordyzmu. Żaden ze spotkanych ludzi nie czuł się w
>...

>W 1979 roku miałem 13 lat. Breżniew wchodził do Afganistanu, Moskwa
>szykowała się do Olimpiady. Rodzice szarpnęli się i pojechaliśmy flagowym
>pojazdem PRL Syreną 105 na miesięczną wycieczkę do ZSRR. Po kolei, Lwów,
>Równe, Kijów, Charków, Rostów nad Donem, Krasnojarsk, wszędzie krainy
>pogrążone w bolszewickiej beznadziei. Wjechaliśmy w końcu do Gruzji, Soczi,
>Gagra i meta w Suchumi (to chyba dzisiaj Abchazja). I w Suchumi widziałem
>Gruzinów, którzy nie bali się nosić Krzyża na łańcuszku, chrześcijański
>pogrzeb w środku miasta. Potem przejechaliśmy przez Kaukaz, Wielką
>Gruzińską Drogą Wojenną do Tbilisi.
> Jakby inna ziemia, nie było tam czuć wszechogarniającego Rosję
> bolszewickiego zamordyzmu. Żaden ze spotkanych ludzi nie czuł się w
> jakimkolwiek stopniu "obywatelem" ZSRR. Tak sobie napisałem, pewnie
> tandetnie sentymentalnie, ale taką Gruzję zapamiętałem.
> J.T.

> Bo Krasnojarsk Syreną... :) To bylby wyczyn.

> No a jak było z odbiorem dużej ilości pomników Stalina? W czasach ZSRR
> to była chyba jedyna republika, która nadal czciła pomnikami twórcę
> wielkiego zamordyzmu w ZSRR. A może właśnie czcili, że to ich ziemia
> wydała takiego potwora?

>W 1979 roku miałem 13 lat. Breżniew wchodził do Afganistanu, Moskwa
>szykowała się do Olimpiady. Rodzice szarpnęli się i pojechaliśmy flagowym
>pojazdem PRL Syreną 105 na miesięczną wycieczkę do ZSRR. Po kolei, Lwów,
>Równe, Kijów, Charków, Rostów nad Donem, Krasnojarsk, wszędzie krainy
>pogrążone w bolszewickiej beznadziei. Wjechaliśmy w końcu do Gruzji, Soczi,
>Gagra i meta w Suchumi (to chyba dzisiaj Abchazja). I w Suchumi widziałem
>Gruzinów, którzy nie bali się nosić Krzyża na łańcuszku, chrześcijański
>pogrzeb w środku miasta. Potem przejechaliśmy przez Kaukaz, Wielką
>Gruzińską Drogą Wojenną do Tbilisi.
> Jakby inna ziemia, nie było tam czuć wszechogarniającego Rosję
> bolszewickiego zamordyzmu. Żaden ze spotkanych ludzi nie czuł się w
> jakimkolwiek...

> Zazdroszcze ci, ze mozesz zyc wspomnieniami do dzis,
> ciagle tkwiac w tamtych czasach

>
> Użytkownik "Jerzy Tabortowski"
> gowno_prawda_gazeta_wyborcza.gmail.com> napisał w
> wiadomości news:g81v53$20g$1@atlantis.news.neostrada.pl...

>>W 1979 roku miałem 13 lat. Breżniew wchodził do Afganistanu, Moskwa
>>szykowała się do Olimpiady. Rodzice szarpnęli się i pojechaliśmy flagowym
>>pojazdem PRL Syreną 105 na miesięczną wycieczkę do ZSRR. Po kolei, Lwów,
>>Równe, Kijów, Charków, Rostów nad Donem, Krasnojarsk, wszędzie krainy
>>pogrążone w bolszewickiej beznadziei. Wjechaliśmy w końcu do Gruzji,

>>Gagra i meta w Suchumi (to chyba dzisiaj Abchazja). I w Suchumi widziałem
>>Gruzinów, którzy nie bali się nosić Krzyża na łańcuszku, chrześcijański
>>pogrzeb w środku miasta. Potem przejechaliśmy przez Kaukaz, Wielką
>>Gruzińską Drogą Wojenną do Tbilisi.
>> Jakby inna ziemia, nie było tam czuć wszechogarniającego Rosję
>> bolszewickiego zamordyzmu. Żaden ze spotkanych ludzi nie czuł się w
>> jakimkolwiek stopniu "obywatelem" ZSRR. Tak sobie napisałem, pewnie
>> tandetnie sentymentalnie, ale taką Gruzję zapamiętałem. ...