De titel betekent waarschijnlijk niets tot weinig. Dylan had in die
periode wel meer de gewoonte om onzinnige titels op nummers te
plakken. Titels die in de nummers zelf niet worden genoemd (andere
voorbeelden: "Subterranean Homesick Blues" en "Temporary Like
Achilles".)

Maakt ook niet zo veel uit hoe het nummer heet, het is in ieder geval
een heerlijke slachtpartij! Volgens veel zelfbenoemde Dylan kenners
verwijst het nummer naar zijn oude kamerraden uit de folk scene. Zij
die met hem dweepten in de vroege jaren zestig toen hij de songs
schreef die zij wilde horen ("Blowin' In The Wind", "The Times They
Are A-Changin'") maar hem daarna voor Judas uitmaakte toen hij besloot
zijn eigen muze te volgen. Waarheen dan ook. Zelfs naar het grote
geld.

Er zijn wel een aantal specifieke namen die de ronde doen over wie de
gehate persoon in kwestie zou kunnen zijn maar persoonlijk denk ik dat
het een samen smelting is van meerdere personen die bepaalde karakter
eigenschappen gemeen hebben.(Net als de arrogante maar diep gevallen
engel in "Like A Rolling Stone" en de verdwaalde journalist die zijn
mond moet houden omdat zijn vragen bijvoorbaat toch al zinloos en
absurd zijn in "Ballad Of A Thin Man". Het zijn eigenlijk gewoon
typetjes.)

Erik.

np: Champion Jack Dupree – Blues From The Gutter