Valencia 35, Industrieel erfgoed en betoverde landschappen
  Home FAQ Contact Sign in
nl.motorfiets only
 
Advanced search
POPULAR GROUPS

more...

 Up
Valencia 35, Industrieel erfgoed en betoverde landschappen         

Group: nl.motorfiets · Group Profile
Author: Cuervo blanco
Date: Oct 27, 2007 02:48

maandag 17-9-07

We ontbijten in dezelfde zaal als waar we gisteravond aten; deze keer
helemaal alleen: het gezelschap bestond waarschijnlijk voornamelijk
uit mensen uit het stadje zelf.

Dan rijden we via dezelfde rechte weg terug naar onze route als we
gisteravond hebben genomen om hier te komen.
Eenmaal op de route rijden we via een bochtihe hobbelige weg door een
landschap met olijven en wijgaarden.

Dan daalt de weg. We komen eerst nog op het terrein van een
vakantiedorp terecht omdat niet duidelijk was welke van de twee wegen
op een splitsing de doorgaande weg was.
Dat vakantiedorp komt ons bekend voor: we zijn hier eerder geweest.
Een volgende keer moeten we maar eens kijken of je daar ook kunt eten
en slapen: je hebt dan een grandioos uitzicht).
http://www.alberguebenageber.com/benag1.html

Dan kunnen we af en toe door de bomen het uitzicht zien dat je in dat
vakantiedorp hebt: een stuwmeer, ver onder ons.

Dan krijgen we vreemde, vervallen industriele gebouwen te zien, ter
hoogte van de dam. Ook die herinneren we ons van een vorige keer.
Het zijn okerkleurige gebouwen, tegen de rotsen aangeplakt, waar een
vreemd soort dreiging van uitgaat, mede doordat er geen sterveling te
zien is, alsof het resten zijn van een nucleaire ramp.
Het is een prachtlocatie voor een film!

Midden op de dam, waar we overheen rijden, een monument: ek
Generalissimo, oftewel Franco, is verantwoordelijk voor de dam en de
fabriekachtige gebouwen.

Aan de overkant van de dam rij je door een tunnetje, en dan rij je via
haarspelden omhoog, met steeds weer uitzicht op het stuwmeer met die
vreemde gebouwen.

Tenslotte dalen we weer, en zien we Tuejar liggen
http://www.gva.es/tuejar/ . Witte en okerkleurige huizen, rode
pannendaken, en een kerkje dat er bovenuit steekt.
We rijden naar het Plaza Mayor, bovenaan, bij de kerk, en drinken
koffie in een bar met een fluitende papegaai buiten.

Dan gaan we verder over de CV35, die met heerlijke bochten omhoog
klimt door een rood landschap, en bij Titaguas gaan we rechtsaf, een
stukje route van de heenweg naar Valencia.

We klimmen, tussen olijfbomen in rode aarde. We rijden even Campo de
Abajo binnen, voor een foto van Alpuente (http://www.gva.es/alpuente/)
tegen de heuvel.
Dan klimmen we omhoog, naar Alpuente, komen we terecht op een heerlijk
bergweggetje.

We rijden nog even verkeerd naar La Yesa (en komen dan voortdurend
tegenliggers tegen in de vorm van wegwerk-vrachtwagens: deze weg gaat
verbreed worden).

Na Losila de Aras rijden we een bocht om, en dan opent zich een kloof
voor ons, met machtige witgekleurde rotsen. Onderin die kloof houden
we even pauze.

In la Pueblo de San Miguel
(http://www.rincondeademuz.com/LaPuebla.htm) is aan het begin en aan
het einde van het dorp een ermita (de eerste van "Niestra signora de
la Puridad"), kleine gebouwtjes met witte pilaren buiten, met daarop
tegeltableaus.
http://www.cth.gva.es/cidam/montes/sendaverde/fichas/ficha_cultural.asp?idLugar=429&botones...

Dan komen we terecht op een heel mooi weggetje dat mee slingert met
een riviertje, mar op de oevers boomgaarden van sinaasappelen ,
perziken, olijven, en wijgaarden.

Dat weggetjes brengt ons naar Ademuz, http://www.ademuz.es/, dat we
even binnenrijden tot bovenin (het is tegen een heuvel aan gebouwd, en
bovenop, op het Plaza Mayor, kun je alleen nog maar terug, via één
route tenzij je met je motor trappen wilt gebruiken).
We komen daar een heel lief heel oud kerkje tegen:
http://www.valencians.com/uploads/photos/774.jpg.

Vanuit Ademuz nemen we een grote weg, de N350. Die is verschrikkelijk
mooi:
overal rode rotsen, landschappen zoals in Bryce Canyon in Utah,
waarbij het rood nog eens extra rood lijkt door de groene dennen die
ermee contrasteren.

Rechts stroomt de Turia, die net zo oranjerood gekleurd is als de
rotsen waar hij langs stroomt.
De weg kronkelt mee met de Turia: het is echt een onwaarschijnlijk
mooie weg, die we blijven rijden, tot we in Teruel aankomen.

--
Sylvia
Mister Pretty Good de Mulhacen

Reizen en motorrijden: http://www.sylviastuurman.nl
Tips voor motorrijden: http://www.luiemotorfiets.nl
Tips for motorcycle riders,: http://www.lazymotorbike.eu

There are many roads to hate, but envy is the shortest of them all.
13 Comments
diggit! del.icio.us! reddit!