Zij zijn niet dood

ik rembrandt licht
vermeer de zachte lijnen
in de haren van de
dienstmaagd met
baleinen die een kan
met verse melk schenkt

speel met kleur
de wind en schaduw
in gordijnen het
glas in lood van
een half geopend raam
weerkaatst haar gaan

rubens ook
de zachte vormen
die in schaars bedekken
een welkom roepen aan
de meesters en gezellen
in hun wijde broeken

zij zijn niet dood
in hun schilderijen
kunnen wij ontdekken
dat het licht nooit dooft
in lijn en kleur is eeuwig mooi
hen niet meer te ontzeggen

wil melker
16/05/2008